Ocena użytkowników: / 78
SłabyŚwietny 

Urodził się 20 lutego 1919r. w Tarnowie, gdzie spędził dzieciństwo. W Tarnowie uczęszczał do szkoły podstawowej  a następnie do   Technikum Handlowego.  W latach trzydziestych ubiegłego stulecia wstąpił do drużyny harcerskiej w tarnowskim hufcu ZHP, gdzie kształtowały się jego postawy i zachowania osadzone głęboko na wartościach Prawa i Przyrzeczenia Harcerskiego nakierowanych na służbę Bogu, Ojczyźnie i bliźnim. W 1938 roku rozpoczął pracę w Zakładzie Energetycznym w Tarnowie. W tym samym roku wstąpił do Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Łączył swoje zainteresowania harcerskie z uprawianiem turystyki co miało fundamentalny wpływ na jego późniejsze pasje życiowe. W czasie okupacji hitlerowskiej włączył się w nurt pracy konspiracyjnej i od 1940 roku został zaprzysiężony w  Związku Walki Zbrojnej, a od 1942r. w Armii Krajowej przyjmując pseudonimem "Motyl". Jako starszy strzelec w ramach akcji "Burza" na Ziemi Tarnowskiej od 4 sierpnia 1944 roku  otrzymał przydział  do I plutonu, 4 kompanii "Ewa" I Batalionu "Barbara" 16pp AK i przeszedł cały szlak bojowy  uczestnicząc w walkach jakie prowadził  batalion  "Barbara". Skład 4 kompanii ?Ewa? w większości stanowili żołnierze wywodzący się z szeregów harcerskich. Żołnierze 4 kompanii położyli szczególne zasługi w walkach z hitlerowskim okupantem na Suchej Górze, Zborowicach pod Pławną, Jamnej oraz Lubince i w Słonej  składając ofiarę życia na ołtarzu Ojczyzny. Jamna za pomoc partyzantom  poniosła tragiczne konsekwencje. Niemcy dokonali jej pacyfikacji  oraz zamordowali 27 bezbronnych osób, w tym małe dzieci.

Po wojnie kontynuował pracę harcerską i turystyczną oraz zawodową w Zakładzie Energetycznym w Tarnowie, gdzie m.in. organizował Ogólnopolskie Rajdy Turystyczne Energetyków a w 1955 roku założył tam koło PTTK.  Był podharcmistrzem ZHP, drużynowym 13 Tarnowskiej Drużyny Harcerzy   organizując wyprawy po Ziemi Tarnowskiej, Beskidzie  Sądeckim  i Tatrach. W 1948r wstąpił do PTTK, z którym złączył się na całe życie. Inicjował wiele działań w zakresie turystyki i krajoznawstwa. Zdobył wiele uprawnień turystycznych oraz krajoznawczych.  Był założycielem pierwszego koła PTTK w Tarnowie (1949-1951) dla młodzieży pozaszkolnej przy świetlicy "Caritas", którą prowadził społecznie.   W maju 1951r. założył koło PTTK przy Zakładach Azotowych, które później przekształciło się w Oddział PTTK.  W 1951 roku  był współzałożycielem Oddziału PTTK Ziemi Tarnowskiej, członkiem Zarządu tego Oddziału w latach(1951-1974) i (1997-2000). W 1951 roku pełnił funkcję sekretarza  tego oddziału. W latach 1951-1985  był przewodniczącym Komisji Turystyki Górskiej w Tarnowie  a od 1952 roku   Członkiem Komisji Turystyki Górskiej Zarządu Głównego PTTK.

W 1952r. wraz z żoną Marią - z domu Bachowska, podczas wojny  łączniczka AK pod pseudonimem "Ryśka"-  i Józefem Marcke wytyczyli i oznakowali żółty szlak turystyczny: Tarnów - Góra Św. Marcina - Piotrkowice - Lichwin - Wielkie Góry - Brzozowa - Sucha Góra - Jamna - Posadowa - Bartkowa, który z jego inicjatywy   został nazwany "Szlakiem I Batalionu ?Barbara?  AK?. Był również pomysłodawcą i organizatorem Jesiennych Rajdów PTTK "Szlakami walk partyzanckich Batalionu "Barbara" AK, do udziału w którym oprócz młodzieży i turystów zapraszał także żołnierzy batalionu  i ich rodziny oraz dowódcę batalionu kpt. ?Leliwę? Eugeniusza Borowskiego. Dzięki tej inicjatywie możliwe było przekazanie młodzieży, w tym harcerzom, prawdy o    czasach wojny oraz kształtowanie tak potrzebnego patriotyzmu wtedy, gdy mówienie o prawdziwej historii i AK było zabronione.   Rajdy te  odbywają się do dziś, dzięki czemu młodzież poznaje ojcowiznę, piękno i historię Ziemi Tarnowskiej, choć bez ich inicjatora mają już inny charakter.

Był również inicjatorem i organizatorem Ogólnopolskich Wiosennych Rajdów Górskich (1953 ? 1985), później pomagał w ich organizowaniu.  W latach 1960-62  był prezesem Koła Przewodników w Tarnowie a w latach 1960-1975 członkiem Okręgowej Komisji Turystyki Górskiej w Krakowie. Od 1975 roku do 1997 roku był członkiem Zarządu Wojewódzkiego PTTK w Tarnowie i jego Komisji Turystyki Górskiej. Posiadał uprawnienia: Przodownika  Turystyki Górskiej i Turystyki Pieszej, instruktora turystyki narciarskiej PTTK (od 1953r.) i społecznego opiekuna zabytków (od 1974r.), instruktora przewodnictwa od 1967r. Zaprojektował i wyznaczył   sieć szlaków turystycznych Ziemi Tarnowskiej i Wielickiej. W latach 1968-1969 ukończył Studium Planowania i Analizy Ekonomicznej Gospodarki Terenowej w Warszawie podnosząc swoje kwalifikacje zawodowe.

 
Był inicjatorem powstania w Jamnej pomnika pamięci partyzantów AK i mieszkańców spacyfikowanej przez hitlerowców wsi oraz wspierał inicjatywę usypania Kurhanu na Suchej Górze, gdzie 12 września 1944 roku zginęli jego dwaj koledzy z IV kompanii "Ewa". Od 1973r. do 1989r. był radnym miasta Tarnowa oraz uczestniczył w działalności Komisji Oświaty i Wychowania. Aktywnie włączył się w nurt pracy opozycyjnej pełniąc funkcję Przewodniczącego Koła Energetyków przy Komisji Zakładowej NSZZ Solidarność. Od 1977r. był członkiem Podkomisji Zagospodarowania - Komisji Turystyki Górskiej ZG PTTK i pod przewodnictwem Edwarda Moskały współuczestniczył w projekcie zagospodarowania polskich Karpat małymi schroniskami dla turystów kwalifikowanych tzw. "bacówkami" PTTK.  To Jego staraniem   w 1980 roku powstała "Bacówka" na Brzance i Jamnej oraz stacje turystyczne w Bukowcu, Zakliczynie i Ciężkowicach. Od 1976 do 1988 był członkiem Zarządu PTTK, od 1989 do 2000 roku - był członkiem Prezydium Zarządu PTTK i w tym czasie otrzymał godność Członka Honorowego PTTK. W 1984 roku na wniosek Miejskiej Rady Narodowej w Tarnowie wpisano Józefa Małeckiego do Księgi Zasłużonych dla Województwa Tarnowskiego za zaangażowanie i wkład pracy, który przyczynił się do rozwoju Tarnowa. Jako żołnierz AK został awansowany do stopnia podporucznika. Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych w  wyniku nieszczęśliwego wypadku stracił nogę. Dzięki  sile woli, wsparciu żony oraz najbliższych przyjaciół  z PTTK po okresie rekonwalescencji i  założonej protezie dalej wędrował po ukochanych górach. Zmarł 21 października 2002 roku w Tarnowie i został pochowany na Starym Cmentarzu w Tarnowie. Był cierpliwym wychowawcą i niedoścignionym wzorem dla wielu generacji przewodników oraz przodowników turystyki górskiej niestrudzenie przez ponad 50 lat przekazując fachową wiedzę i   porady na licznych kursach specjalistycznych. Wśród szerokich rzesz harcerzy i turystów zyskał miano niezawodnego przyjaciel.

Pozostał w pamięci jako człowiek  wielkiego serca i żarliwy patriota  oraz miłośnik i znawca gór   o nieprzeciętnej osobowości pozostawiając po sobie opisy szlaków wykorzystanych w przewodnikach i folderach po tych terenach np. Stefana Rypuszyńskiego Szlakiem Batalionu "Barbara" przez Pogórze Ciężkowicki - przewodnik turystyczny Kraków, 1982, Zakład Wydawniczo - Propagandowy PTTK (Opiniodawcy: Czesław Brzoza, Józef Małecki) czy Tadeusz Wenda, Józef Małecki, Andrzej Łabno: W 30-leciu działalności Koła Przewodników "Leliwa", Tarnów 1984, wydawca Oddział PTTK Ziemi Tarnowskiej, 30 lat przewodnictwa turystyki krajoznawczej spod znaku "Leliwy" pod redakcją Andrzeja Łabno, Jana Łabno, Józefa Małeckiego i Tadeusza Wendy, Wydawnictwo: Zarząd Koła Przewodników "Leliwa", Tarnów 1983.Pogórze Karpackie, Wielickie,  Rożnowskie i Ciężkowickie autorstwa Andrzeja Matuszczyka z recenzją Stanisława Szuszkiewicza, Józefa Małeckiego i Andrzeja Łabno, Wydawnictwo: Oddział PTTK -Ziemi Tarnowskiej, Tarnów 1995.

           

Był odznaczony m.in.: Krzyżem Oficerskim  Orderu Odrodzenia Polski (1989), Krzyżem Partyzanckim (1975), Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945r. (1968), 4-krotnie Medalem Wojska Polskiego (z Londynu), Nagrodą stopnia pierwszego Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki, Odznaką za zasługi dla Województwa Tarnowskiego (1982r.), Medalem za zasługi dla Miasta Tarnowa (1974) jak również wieloma najwyższymi odznaczeniami i wyróżnieniami za szczególne osiągnięcia w działalności na rzecz PTTK oraz rozwoju turystyki i krajoznawstwa.

 

Biogram opracował Krzysztof Sikora na podstawie informacji przesłanych przez córkę Józefa Małeckiego Panią Teresę Małecką - Kitę  oraz wnuczkę Joannę Małecką jak również materiały własne autora.

 

PS. Miałem to szczęście  i zaszczyt znać Józefa Małeckiego. Kilka razy byłem kierownikiem trasy Rajdu szlakami walk I Batalionu "Barbara" AK, gdy Pan Józef był Kierownikiem całego Rajdu. U Pana Józefa zdawałem egzamin na uprawnienia Organizatora Turystyki oraz Przodownika Turystyki Górskiej. Był i pozostanie moim Mistrzem w sprawach turystki i krajoznawstwa.